22hrs.
รอบนี้เป็นการตามที่เถื่อนสุด ชั้นไม่นึกว่าจะเถื่อนได้ขนาดนี้ ข่าวอะไรไม่มีเลย
ตามอย่างคนตาบอด เพราะทีแรกบอกแล้วว่าจะไม่ไป สรุป ชั้นถูกบิ้ว เหอๆๆ
หรือไปๆมาๆชั้นก็บิ้วตัวชั้นเองหละ ก็เอางัยอะ ความผิดทั้งหมดขอโทดไปที่ฟิค
ชั้นอ่านฟิคมากเกิน ด่าตัวเองไปหลายรอบและ หนหน้าชั้นจะพร้อมกว่านี้(เหรอ)
อะ เริ่มตั้งแต่คืนวันสุก ชิวตีนมากๆ พี่เมนี่ออกจากบ้านไปตั้งแต่หกโมงได้มั้ง(ทีแรกนึกว่าจะไปหาพ่อตี๋หน้าหนู เจ โชว์ โทรไปนี่คิดในใจว่าได้กอดจูบลูบไล้กันไปแล้ว) ชั้นนี่แบบยังเม้ากับmltr.อยู่เลย นอนกลิ้งไปกลิ้งมาเพราะไม่อยากไป ถูกแล้ว ชั้นไม่อยากไป ชั้นอยากเจอนะแต่ไม่อยากไป ชั้นนอยได้อีก เออ แต่ไหนๆพ่อก็พร้อมแล้ว พ่อนี่ตัวบิ้วอะ แล้วคนนั้นก็มาถามอีกว่าอ้าวไม่ออกไปดุสิตเหรอ งงค่ะ รู้ได้งัย
หนนี้ชั้นไม่ได้บอกใครนะว่าจะไปดุสิตอะ เหอๆๆ หลอนนน นัดพ่อออกจากบ้านเที่ยงคืน เกือบห้าทุ่มชั้นถึงอาบน้ำ โคตรโทรม ไปหาอิหมีทีไร โทรมเป็นศพทุกทีอะ ฮืออออ อาบน้ำเส็ดโทรกลับหาพี่เม แม่เจ้า คนเต็มดุสิต(แถมมีคนไปรอที่โซฟิเทลด้วย ไปกันทำไมฟระนั่น) ชั้นเริ่มนอยและ บอกพ่อรีบไปด่วนเลย คืนวันสุก รถก็ติด
ชั้นจะบ้า รีบก็รีบ เด๋วจะไม่ได้สบตา ชั้นไม่ยอมมมมมมนะเว้ยยย
โอเคไปถึง สถานการณ์ข้างนอกดูไม่แย่มาก เดินเข้าข้างในจะขึ้นล๊อบบี้ หันไปทางซ้ายมือ เฮ้ย อะไรกันฟระ ผ้าพลาสติกเหลืองๆ ไม้กั้นๆ ตกใจมาก ชั้นนี่รีบเดินลงมาตั้งหลักก่อน เอ๋อไปสองวิ ซักพักพี่เม เดินลงมาหา 5555 ขำตัวเองเหอะ นอยกันไปพักใหญ่สรุปเอางัยๆ ชั้นแบบไม่ได้นะเว้ยยย เห็นแค่นี้ไม่ยอมๆๆ จะเปิดห้องลูกเดียว เงินก็ไม่ได้กดมา มีติดตัวอยู่แค่ห้าพันมั้ง แต่ก็เหอะ หนหน้าหละกัน นั่งเม้ากันสุด เม้าไรกันนักหนา พอเที่ยงคืนครึ่งมั้ง มีคนเดินมา ขำอะ มันไม่มีเสียงกรี๊ดนะ มีแต่แบบเสียงฝีเท้า ตุบๆๆๆๆๆ วิ่งเข้าไปดูกัน ชั้นก็ยืนหันหลังไปมองเฉยๆเพราะจะล่กไปทำไมฟระ เครื่องยังไม่ลงเลยเหอๆๆ ก็เป็นไปตามคาด เจ โชว์(ใส่เสื้อฮู้ทดำ หมวกดำ)เพิ่งกลับโรงแรม 5555สงสารนิดนะ ไม่มีใครกรี๊ดเลยอะ แนวว่างงๆมึนๆอยู่
แล้วซักพักมั้งไม่แน่ใจว่ากี่โมง ก็มึนๆมันเปิดให้ขึ้นไปรอข้างบนได้ ชั้นก็ได้แถวสามมั้ง แต่สองแถวแรกนั่งชั้นแถวแรกยืน แรงได้อีก ยืนเม้าๆๆๆ กับพี่เม เม้าเรื่องอะไรค่ะ หนีไม่พ้นเรื่องฟิค ชั้นจะบ้าตาย ยังไม่เข็ดกัน สติวเม้าต่อไป ถึงขั้นคนอื่นเรียกเนี่ยไม่ได้ยิน 5555 แล้วก็จวนเจียนเต็มที่ตีสองกว่าๆ พ่อโทรมาให้สัญญาณว่ารถเลี้ยวเข้าดุสิตและ ชั้นก็เตรียมตัวสุดตีน โดนแม่ยกแจจุง ให้ถือผ้าแจจุงอีก เอาแล้วงัย อ๊ะ ตามสเตป การ์ดมา รถมา แจจุงลงมาก่อน ทุกอย่างดำหมด หมวกดำ เสื้อข้างในดำสูทดำ กางเกงดำบูทดำ ผิวขาวผมยาวปากแดง สวยไปไหนค่ะ มีการหันมาสิบองศาทางแฟนๆ แต่ไม่มองนะ โบกมือสองทีได้มั้ง แล้วชีก็หาเหรียญต่อไป ตามด้วยมิคและหนูมิน(ซึ่งชั้นไม่ได้มองเลย) กำลังหาอิหมีอยู่ แบบอยู่ไหนเนี่ยที่รักขาออกมาได้แล้ว แล้วก็ซักพักอิหมีก็เดินมา แม่เจ้าหล่อได้อีก ไม่ได้มองอย่างอื่นเลยมองหน้าอย่างเดียว เสื้อผ้าอะไรก็ไม่ได้มอง ประมารว่าถึงอิหมีถอดเสื้อเดินมาชั้นก็ไม่รู้อะ กรี๊ดไม่ออก ใจจะขาดตายอยู่ตรงนั้น หันมาบ๊ายบาย โอ่ย น่ารักได้อีก ยิ้มฝืนๆนิดแต่ก็โอเคหละ ยังยิ้มได้อยู่ สบตากันหน่อย พอให้จำหน้ากันได้(เหรอ) แต่แบบได้ข่าวว่ามือชั้นเนี่ยถือฮีโร่วิง อิหมีคงแบบแกแฟนคลับชั้นไม่ใช่เหรอ แล้วในมือนั่นมันอะไรกัน 555
ชั้นโดนแม่ยกแจจุงบังคับนะอิหมี เธอยังเป็นนัมเบอร์วันของชั้นนา แล้วก็ตามด้วยจุนนี่ซึ่งชั้นก็ไม่ได้สนใจอีก สรุปพอเข้าลิฟท์พี่เมก็ดึงไปให้ดูหนูมิน เออ ถ้าไม่โดนดึงไปชั้นคงไม่เห็นหนูมินอะ นูนาขอโทดรอบที่ร้อยนะชางมินดงเซง เหอๆๆๆ สรุปแบบรีบเดินออกจากดุสิต ออกไปตะโกนว่าไม่ไหวแล้วๆๆ หยั่งกับคนบ้า ไม่ได้เจอหน้ากันนานเกิน ทำเอาชั้นคลั่ง 555 แล้วก็กลับบ้าน ไม่ได้นอนนะ ไปนั่งเพ้อ อ่านฟิค ตีสี่มั้งถึงได้นอน เหอๆๆ
วันเสาตื่นมาก็เก้าโมงแล้วมั้งน้องโทรมาบอกว่าวันนี้จะออกเก้าโมงกว่า ชั้นก็แบบห๊ะ จะบ้าเหรอ ไม่มีทางอะแต่ในใจก็ล่กไปแล้ว พ่อไม่อยู่อีก ชั้นต้องให้แม่ไปส่งใต้ดิน สรุปกว่าจะถึงล่อไปสิบเอ็ดโมงมันดันกั้นไม่ให้ขึ้นไปข้างบนอีกและ โทรจิกพ่อให้รีบมา พ่อก็ประชุม โอ๊ย กดดัน ไปๆมาๆมันก็ปล่อยแหละ ขึ้นไปชั้นแถวสองตรงทางออกเลย วันนี้คนเยอะมาก เยอะแบบซักพันนึงได้มั้งข้างในดุสิต ชั้นตกใจอะ เด็กๆก็เยอะอะ มากันเยอะมากๆๆๆๆ แถมพวกข้างนอกอีกมาอะไรกันขนาดนี้เนี่ย อะ เที่ยงกว่าๆถึงบ่ายโมงก็ออกมาและ อิหมีมาก่อนตามคาด อันนี้ความหล่อบรรยายไม่ได้ พูดไม่ถูก เสื้อดำแขนสั้น มัดจุก ใส่แว่น พ่อคู้ณณณณณ จะทำให้ชั้นหลงมากกว่านี้มีอีกมั๊ย หล่อขึ้นหิ้งอะ วันนี้เห็นใกล้มากประมาณเมตรนึงมั้ง แจจุงก็ด้วยสวยงาม ชียิ้มมุมปากด้วยแหะ สรุปก็เห็นสองคนตามเคย แล้วเทพก็ไปกินKuppaเป็นไงหละ ร้านประจำชั้นเหอๆๆ เซงได้อีก(บราวนี่,บูม บูม,แซนวิสเนื้อ,ชีสเค้ก,พิ้งค์เลดี้ อยากกินแหะ) ชั้นก็ขับรถวนไปวนมากำเหอะ สรุปไปเซนลาด คนเยอะได้อีก ซักหมื่นนึงนี่ชั้นว่าได้นะ ไปนั่งปลงตกว่าคงไม่ได้เข้าแล้วกินอะไรไม่ลงเหอะ นั่งวางแผนไปหาที่ยุ่นกับเกาเมามันสุดๆ เห็นเงินที่ต้องใช้แล้วชั้นจะเป็นลม จะเอามาจากไหนเนี่ย เหอๆๆๆ แถม mltr.ก็โทรมานอยใส่ ชั้นก็นอยอยู่ สรุปพากันนอยคุยกันนานมากจากชั้นอยู่เซนลาดจนชั้นกลับไปดุสิต อะ อีกและไม่ให้ขึ้น นั่งหงี่ได้อีกแบบเวรและชั้นจะขึ้นนะไม่ได้เจออีกไม่ได้นะ ต้องขึ้นนะ ยังไงก็ต้องขึ้นนะเว้ยยย พอซักพัก มีคนพูดว่า "รถตู้" คำเดียว เท่านั้นแหละ ทุกคนวิ่งเหมือนบ้านไฟไหม้ การ์ดอะไรไม่สนแล้ว(เออ แต่การ์ดมันไปไหน ชั้นไม่ยักเห็นแหะ) วิ่งๆๆๆๆๆ สรุปเห็นแต่หลังแจจุง คนอื่นไม่รู้ว่าใครเป็นใคร พลาดกันหมดเออแต่ก็นะเห้นหลังนัมเบอร์ทู หลังจากนั้นก็เลยเดินเนียนขึ้นไปที่บาร์ชั้นไม่ไหวและสั่งมาตินี่มากิน สรุปมาตินี่หรือน้ำหวานเนี่ย เค้าหวงเหล้าหรือเห็นหน้าชั้นเด็ก เหอๆๆๆ ตอนนั้นหกโมงกว่าๆเองมั้ง มีข่าวบอกว่าจะไปกินเอมเคโกลล์เหอๆๆเลยรีบเดินไปหาที่สรุปดูท่าทางไม่น่าใช่แต่ข่าวก็ไปกันเยอะนะ เด็กเยอะเชียว สรุปชั้นก็เลยกลับมานั่งดุสิตต่อสั่งมาการิต้าไปอีกแก้ว ย้อมใจ 555ที่รักจะกลับแล้ว (หนนี้เห็นกันวูบๆ ชั้นจะบ้า) ก็รอๆๆๆ สามทุ่มกว่าๆมั้งก็ออกมาอิการ์ดโหดๆคนนั้นเหอๆๆ ทำเอาเซงแต่ช่างมันเหอะ ก็เห็นอะ อิหมีมัดผมใส่แว่น แจจุงใส่บีนนี่ปารีสสีดำ รอบนี้ก็เห็นสองคนเหมือนเคย เห็นเส็ดแรงหมด ทำใจไม่ได้ ไม่อยากให้กลับอะ ขอนั่งพักเหนื่อยใจ เหอๆๆ
แล้วก็แยกกันกลับบ้าน ชั้นนี่ถึงบ้านและถอดเสื้อผ้าเรียบร้อยนั่งเล่นคอม พ่อนี่แบบใส่ชุดนอนกำลังจะนั่งกินข้าว พี่เมโทรมาเลยโทรมาบิ้วน้องจุ๊บๆเข้าทางปกตินะ อ้าวเวรหละ ใจนึงไม่อยากจะเชื่อนะแต่ถ้าเข้าทางปกติจิง แล้วชั้นไม่ได้ไป ชั้นคงแทบจะฆ่าตัวตาย เลยพูดกับพ่อไปงั้นแต่ไม่ได้บอกนะว่าจะไป ซักสองนาทีพ่อมาเคาะประตู ตายๆๆๆ พ่อเปลี่ยนชุดเรียบร้อยเรียกไปขึ้นรถ ชั้นก็บึ่งเลยค่ะตอนนั้นจะห้าทุ่มอยู่แล้ว พอถึงด่านจ่ายเงินได้มั้ง น้องโทรมาบอก พี่จุ๊บ น้องอยู่ในเกทแล้วเนี่ย ชั้นแบบเวรแล้วเข้าไปได้งั้น ออกมารับด้วย จะร้องไห้แล้ว เนี่ยจะถึงแล้ว(จะถึงแล้วยังไงหวะนั่น) ขอร้องมันอยู่นาน พ่อก็เหยียบเต็มที่(จะบ้าตาย160ได้มั้งนั่น) ดีนะรถไม่เยอะ พอถึงก็มึนอยู่ซักพักหาทางเข้าไม่เจอ แนวว่าสามีจะมาแล้วชั้นจะทันมั๊ยๆ
พี่เค้าก็ออกมารับ มึนไปเลยเข้าไปในเกทงงๆ ขำตัวเอง อะสรุปก็ได้เจอในเกท เฮ่อ
หล่อเหอะ รอบนี้ก็(จงใจ)มองอิหมีกับแจจุง รอจนประตูเครื่องปิดตายๆๆน้ำตาจะไหล
อินเกินไปมั๊ยชั้นเส้าได้อีกเหอะ แล้วก็กลับบ้านมาเม้าต่อ เหนื่อยโคตรๆ สรุปการตามหนนี้ไม่ไหวอะ ตามแบบนี้ไม่เอาแล้วนะ เถื่อนเกินชั้นรับไม่ได้ ยี่สิบสองชม.ชั้นเจออิหมีไปห้ารอบ ก็โอเคปะ แต่ชั้นมันโลภ ไม่เคยพออะ กลุ้มกับตัวเอง
วันอาทิดตื่นมากี่โมงไม่รู้น้องโทรมา บ่นคิดถึงสามี เออ พี่ก็คิดถึงสามีพี่เหมือนกันอะนะ แต่ตื่นมาปวดตัวไปหมด อิหมีเล่นซะหมดแรง55555
วันจันไปทำแลปตอนเย็นๆอยู่ถึงตีสาม ผลแลปเน่าอีก เหอๆๆๆ เส้าเหอะ T-T
